Genderdysforie

 Mooi transgender kind

Als je ontdekt dat, om het zo maar eens te zeggen: je hart een ander geslacht heeft dan je lijf, dan sta je voor een immense uitdaging. 
Wie zal ooit beseffen hoe groot jouw verwarring is of is geweest en hoe oprecht jij hebt gezocht naar een oplossing waar niemand zich aan stoort.
Maar die oplossing bestaat helemaal niet. Want als jij het niet voor het kiezen hebt, heeft je omgeving dat ook niet.

Dus wat nu? Ga je het erkennen of ontkennen, ga je het zeggen of verzwijgen? Zal het overgaan, of is het een onomkeerbaar proces?
Wat zal je omgeving zeggen? Je leeftijdsgenoten die dit niet hebben zijn misschien blij met hun lijf en trots op hun groei, terwijl jij je steeds meer gevangen voelt. Wat moet je dan met je lijf, er kan zo veel tegenwoordig, maar wil je dat ook en durf je het ook, mag het ook? Je ziet verhalen van transgenders die met succes hun operaties ondergaan, zou dit ook voor jou mogelijk zijn? Hoe zou dat voelen? Wat zou je omgeving ervan zeggen?

Lijkt dit op jouw leven? Dan heb jij meer te dragen dan de meesten van je leeftijdsgenoten. Is het nog geheim, of zit je in het eerste jaar na je coming-out waarin alles voor het eerst anders is, of ben je al verder in het proces? Vraag hulp als je het gevoel hebt dat het allemaal niet meer lukt of het naar jouw gevoel geen zin meer heeft. Eis niet van jezelf dat je dit alleen kunt uitzoeken, bijna niemand kan dat. Het is heel normaal dat je extra steun vraagt.

Gezin / familie
Ik ben ervaringsdeskundig ouder. Toen mijn veronderstelde dochter, twee maanden nadat ze uit de kast gekomen was omdat ze op meisjes valt, met het bericht kwam dat ze een jongen is en niet gelukkig is in haar/zijn lijf, stond mijn wereld op z’n kop. Ik dacht naar mijn (jongensachtige, dat wel) dochter te kijken, maar toen hoorde ik dat ik een jongen in de ogen keek. Het voelde alsof ik door een illusionist voor de gek gehouden werd. Maar het was geen illusionist. Het was mijn eigen lieve kind, dat inmiddels een lange periode van verwarring en verdriet achter de rug had en mij onzeker aankeek, niet wetend wat haar – ik bedoel hem – te wachten stond. 

 Kortsluiting in mijn hoofd, emoties van schrik, boosheid, medelijden, liefde en bezorgdheid buitelden over elkaar heen. Wat is dit nu weer? Weet je het wel zeker? Is het geen ‘idee’ waar je volgende week vanaf ziet. Hou op, wat haal je op je hals, het wordt er heus niet makkelijker op! Kun je het niet nog open laten, non binary, zoals je vorig jaar wel eens zei - dan kun je tenminste nog terug. Maar waar val je dan nu op, jongens of meisjes? Ben je dan gay of hetero? En je naam dan? En je geslacht, wat ben je van plan, wat verwacht je ervan? Wat voor relatie zoek je dan? Te veel vragen. Te domme vragen. Belangrijke vragen, maar ook pijnlijke vragen waar ik direct alweer spijt van had. Te ver vooruit en te ver achterop. Zo’n enorm verschil in denken, in verwerkingsproces, in volwassenheid – duh…

 De omgeving wordt getest
Zodra de benauwdheid eruit is, komen de golven. Geen van beiden is fijn. De golven breiden zich uit, tussen kind en ouders, tussen ouders onderling, in het gezin, de familie, school, kerkgemeenschap, de sportclub en op straat – in welke volgorde dan ook. Het kind draagt zijn of haar probleem niet meer alleen. Dat is fijn, maar ook ingewikkeld. Voor iedereen. Het verlicht en het verzwaart. Al die vragen, die meningen, die onverwachte reacties en gevoelens. Al die mensen die opeens van dichtbij geconfronteerd worden met hun eigen ideeën, reacties en gevoelens. Wat blijft er nog overeind van jouw overtuigingen, als je de nood recht in de ogen kijkt, bij iemand van wie je houdt. Als je voor de bekende maar nu zo extreme uitdaging staat om iemand niet op het uiterlijk te beoordelen, maar naar het hart te zien…

Psycho-sociale hulp
Ben je zelf transgender, of ben je ouder, broer of zus, familie, vriend of klasgenoot van een transgender en kom je in conflict met jezelf, met je geloof of met anderen? Of heb je of hebben jullie gewoon behoefte om er over te praten? Neem contact met mij op, ik kijk graag met je mee!